‘Stem’

Je leerlingen hebben een hele week geoefend. Ze kunnen het verhaal prachtig voorlezen. Dan komt de presentatie en .. het is niet te verstaan. Meestal is het fijn als de kinderen in je klas zachtjes praten, maar bij een presentatie is dat jammer. Hoe verbeter je de verstaanbaarheid?

Ik vond een geweldige tip in ‘Teach like a Champion’. De schrijver Doug Lemov merkt eerst op dat kinderen altijd verstaanbaar moeten spreken. Wanneer je een onverstaanbaar antwoord accepteert, wek je de indruk dat wat die leerling zegt er niet toe doet. Dat wil je niet. Gelukkig heeft Doug dus ook een tip. Een les theaterlezen is een mooi moment om deze tip in je klas te introduceren.

Dit is de tip van Doug: Spoor een kind kort en bondig aan door het woordje ‘stem’ te zeggen. Dus niet: ‘Jaap we kunnen je achterin de klas niet verstaan. Zou je alsjeblieft wat harder kunnen praten?’ Dat is zonde van de tijd. Alleen één woord om de leerling aan te sporen werkt beter. Het verstoort je les minimaal en je kunt het dus makkelijk gebruiken.

Het woord ‘stem’ is bovendien een fijne aansporing. Het is duidelijk en voelt niet als een oordeel, zoals het woord ‘harder’. Je kan dit woord ook op verschillende manieren gebruiken: ‘Laat je stem eens horen …. Wie kan met stem vertellen? Welke stem weet dit heel spannend te lezen?’ Je kunt het woord ‘stem’ eventueel aanvullen met het gebaar dat dirigenten maken om luider te laten spelen (je handen naar boven tillen).

Stemmig toch? Ik ben benieuwd of dit woord ook werkt als aansporing tot zachter spreken. Voor als de boel uit de klauwen loopt…